بعید به نطر می رسد سکوت نمایندگان لر وبختیاری در مجلس شورای اسلامی به عنوان مدافعین حقوق مادی ومعنوی مردم به خاطر عدم اطلاع از انتشار این کاریکاتور موهن باشد چرا که حتر در دور دست ترین نقاط بختیاری نشین نیز موضوع کاریکاتور برای همگان روشن شده است .
براستی این سکوت مبهم برای چیست ؟
آیا این سکوت دور از انتظار حسرت این جمله که " ای کاش من هم ترک بودم " را بر زبان جوانان لر وبختیاری زمزمه نمی سازد که براستی چرا در همه موارد باید مظلوم واقع شویم وتحقیر شویم ؟
آیا برخورد های خیابانی با این پدیده های قوم ستیزانه بدعتی نامعقول نیست ؟ هرچند تلاش هم وطنان عزیز ترک تبار را نباید سرزنش کرد چرا که آنها یکدل وهم صدا وزیر ونماینده ومردم و دانشجو فریاد زدند که به عنوان یکی از اقوام بزرگ ایرانی حق دارند در مقابل اهانت به داشته های فرهنگی شان مردانه بایستند تا هر قلم به دست مزدوری با تفکرات موهوم خود یک قوم وارزش های آن را به بازی نگیرد .
اما ما چه کرده ایم
نمایندگان ما در مقابل این حرکت موهن کیهان کاریکاتور چه کردند؟
آیا مصلحت اندیشی های سیاسی وحزبی آنهار ا وادار می سازد تا وظیفه اصلی خویش یعنی دفاع از حقوق مردم را فراموش کنند ؟
آیا نسبت های سیاسی با مدیران کیهان کاریکاتور باید بر اعاده حق وحیثیت یک قوم بزرگ ترجیح داده شود؟
مگر نمایندگان مصلحت اندیش لر وبختیاری ما نمی دانند که در قالب همین لباس ارزشمند بود که خون مردان سلحشور لر وبختیاری به جوش می آمد ودر جنگ نابرابر هشت ساله و به پشتوانه همین غیرت ولباس وتفنگ بود که مانند شیر بر صفوف دشمن می تاختند ؟
براستی چرا ؟
این سکوت مبهم و موضع بی تفاوتی را که نمایندگان محترم در پیش گرفته اند چگونه توجیه می کنند ؟
" گفتم: مردان بختیاری کجایند ؟
گفت :مردان بختیاری بر آنها سوار شدند ورفتند ..."
|
+| نوشته شده توسط
ایذه ای در جمعه سوم آذر 1385
|
